Na een aantal gevallen van internetmisbruik bij de Vlaamse overheid besliste het College van Ambtenarengeneraal (CAG), het strategisch overlegplatform van de topambtenaren uit de Vlaamse overheid, dat er een algemene richtlijn moet komen rond internetgebruik. De toegang tot netwerksites als Facebook wordt daarom mogelijks aan banden gelegd. Volgens het ambtenarenmagazine Dertien, dat met het nieuws uitpakt in zijn zomernummer, legt een werkgroep deze maand nog een ontwerptekst hierover voor aan het CAG.
De afdeling Communicatie heeft alvast haar argumentatie klaar. Ook de wiki van de entiteit e-government en ICT Beheer biedt aardig wat inspiratie, zoals de Competentiedatabank voor Vlaamse Ambtenaren die net geïnspireerd lijkt op datzelfde sociale karakter. En wat te denken van de Workplace of the future: door het informele stuk van de organisatie niet te verzorgen, riskeren bedrijven de high performers te schaden… Of anders weet ongetwijfeld iemand uit de LinkedIn-groep van Communicatie of Bestuurszaken wel raad?
De pen van Koen Meulenaere was zelden zo scherp als in Knack van 3 juni 2009:
Meneer de marketeer hangt. Wordt een dezer dagen uit de persbond gezwierd en verliest zijn erkenning als beroepsjournalist. Op vrijdag 22 mei sierden in zijn eigen krant zijn naam en zijn tamelijk aanmatigende foto over een volle bladzijde een commerciële advertentie voor LDV United, een communicatiebureau uit Antwerpen én een anagram van VLD Divided. In de tekst een gênante verheerlijking van P. Vandermeersch, ‘die geen reclame wou maken voor ons’. Maar kijk: hij doet het dus toch.
Gaan we dieper in op de inhoud van de LDV-advertentie, dan moeten we allereerst vaststellen dat het met die hoge vlucht van de oplage wel meevalt. Toen P. Vandermeersch uit Amerika terugkwam, verkocht De Standaard zo’n 81.000 exemplaren. Tien jaar later is dat rond de 86.000. (…) De advertentie maakt vreemd genoeg geen melding van de oplage van Het Nieuwsblad. Sinds P. Vandermeersch daar algemeen hoofdredacteur is, daalde die nochtans vier keer zo veel als die van De Standaard steeg.
Een auditrapport uit 2008 over het bedrijfscontinuïteitsmanagement van de Vlaamse overheid is ronduit vernietigend. Dat blijkt uit het recente jaarverslag van de Interne Audit van de Vlaamse Administratie (IAVA): de maturiteitsinschattingen voor nagenoeg alle onderdelen van de bewuste veiligheidsbeleidslijn laten lage tot zeer lage waarden zien.
In een persbericht, midden vorig jaar, verklapte de overheid al dat ze nog niet werkte volgens de ‘veiligheidsbeleidslijn bedrijfscontinuïteitsmanagement’. De werkelijke omvang van het probleem wordt met de publicatie van het IAVA-verslag ietsje duidelijker. De BCM-maturiteit is binnen een overgrote meerderheid van de entiteiten van de Vlaamse administratie erg laag.
Het plaatje oogde nochtans mooi in 2005 toen de Vlaamse overheid de veiligheidsbeleidslijn goedkeurde. Hiermee stelde ze zich tot doel om:
te reageren op onderbrekingen van activiteiten
kritieke bedrijfstoepassingen te beschermen tegen falende informatiesystemen of rampen
en steeds een tijdige hervatting ervan te garanderen.
Bijna-dode letter, tot midden 2008. Sindsdien tracht een werkgroep ‘Beveiliging / BCM’, onder voorzitterschap van het departement Bestuurszaken, orde op zaken te stellen.
En er is meer: dit jaar nog wil de Vlaamse audit ook het ICT-netwerk van naderbij bekijken. Er blijkt namelijk geen globaal overzicht te bestaan van de door de Vlaamse administratie gebruikte netwerkinfrastructuur. Waardoor – dixit IAVA – vragen kunnen worden gesteld bij het optimale gebruik ervan.
Sterk staaltje monnikenwerk in De Standaard:
Topfuncties zoals die van minister, voorzitter van Kamer of Vlaams Parlement en fractieleider worden terecht stevig vergoed. Ook een gewoon parlementslid verdient goed zijn boterham. Het is de enige manier om bekwame mensen aan te trekken voor een publiek mandaat.
Alleen algemeen hoofdredacteur Peter Vandermeersch heeft het blijkbaar niet zo begrepen. In zijn commentaarstukje spreekt hij zijn eigen journaille compleet tegen:
De allerbelangrijkste conclusie uit dit onderzoek is zonder enige twijfel het feit dat dit land zijn politieke vertegenwoordigers niet overdreven goed betaalt.
Moraal van het verhaal: journalisten bij De Standaard krijgen overduidelijk een veel kleiner salaris dan hun grote baas.
Statistiek is onontbeerlijk voor een goed bestuur. Wie als journalist dit bestuur wil controleren moet daarom eerst leren om statistisch te redeneren. Om u daarbij te helpen, schreven we mee aan Sprekende Cijfers, een praktische statistiekgids voor journalisten. Een uitgave van Universitaire Pers Leuven.
Dankzij internettools, spreadsheets, GIS en statistische software werd het mogelijk om nieuwsfeiten te achterhalen die voorheen verborgen bleven. Via dit kennisportaal stimuleert Journalinks.be studenten, docenten en journalisten om op deze computerondersteunde manier nieuws te maken.
Schooltelevisie 2.0
Schooltelevisie is weer hip, dankzij de videosite van YouTube.
Dit e-zine staat even stil bij verhalen over zoeken, internet, journalistiek & statistiek en verschijnt op zeer onregelmatige tijdstippen. Een abonnement is gratis. U dient enkel uw e-mailadres in te voeren in dit invulveld.
